Hoeraaaa!!!!

Het is zover ze is er, Wendy vom Warmental

Soms lijken weken een eeuwigheid te duren maar gisteren zijn we naar Duitsland afgereisd.

De tocht legden we samen af, Ellen zou het broertje Wendelin verkrijgen en ik het teefje.

We waren al heel vroeg vertrokken, Ellen stond even voor zevenen wintertijd in de auto op ons erf klaar, zij was er al vanuit Utrecht.

Alle spulletjes bij elkaar gezocht, een goed reismandje voor de hondjes, eten en drinken voor onderweg, mooie muziek cd’s we waren helemaal enthousiast.

De reis was voorspoedig, op zondagochtend is het gelukkig niet druk op straat.

Na een paar uur gereden te hebben kom je langs Dortmund en daarachter verandert het landschap, het is daar heuvelachtig met schitterend uitzicht.

We hadden mooi weer, zo'n omgeving in de zon bekijken, het is er schilderachtig mooi.

We kwamen bij Heidi Dowiasch thuis aan.

Na kennis met elkaar gemaakt te hebben gingen we de hondjes bekijken.

Ze zien er allemaal heel goed uit, de oudste was met zijn 13 jaar heel grijs geworden, het leek wel of hij vol sneeuw zat, hij zag er zo schattig uit. De broer van mijn Aroufke was ook zo grijs geweest.

De puppy’s zijn lekker stevig en zien er heel goed uit.

Ze gedroegen zich zoals Schipperkes doen. Een beetje argwanend en terughoudend, zo van “wie zijn jullie? wat komen jullie doen?”

Dat was al snel duidelijk, even later zaten ze bij ons op schoot.

We kregen koffie met heerlijk gebak.

Heidi had een heel groot pakket met van allerlei lieve dingen klaargemaakt om aan ons mee te geven. De hondjes hebben de eerste tijd nog heel veel verwennerij van hun thuisadres.

 

Nadat we alles besproken hadden, nieuwtjes uitgewisseld, opvoed advies en alle papieren in orde hadden gemaakt konden we ons opmaken voor de terugreis.

 

Ellen reed en ik zat naast haar met Wendelin en Wendy in de reistas op mijn schoot.

De twee hondjes waren in het begin even wat onrustig, er klonken wat protesten, de tas werd hier en daar op kwaliteit getest. Maar na een half uurtje lagen beide kleintjes rustig te dommelen.

De reis duurde best lang, voor we weer in Hall aankwamen was er zeker 3,5 uur tijd verstreken.

Ellen wilde het liefst meteen verder reizen omdat zij nog ruim een uur rijstijd voor de boeg had.

Dus was ik thuis met Wendy

Ik had alle spullen eerst even naar binnen gebracht en nam Wendy mee de tuin in.

Het was al flink schemerig aan het worden dus moest ik er niet aan denken dat ze aan mij zou ontsnappen en hier ergens op het erf rond zou lopen.

Dus nadat we even in de tuin waren geweest had ik Wendy een tuigje aangedaan.

Aan het tuigje een dun lijntje en zo kon ik haar leren bij mij te komen als ik haar dat vraag, en tevens ook te laten weten dat ik haar kan laten komen ook als ze dat niet zou willen.

Ze leerde heel snel, met zo’n 10 minuten kon ik haar al bij mij roepen en liet ze zich door mij oppakken.

 

Ze kent haar Duitse roep heel goed. “Mauzemauze”

Dan gaan de oortjes omhoog, kopje scheef en kijkt ze mij aan.

 

Nadat Wendy in de tuin gewend was aan het tuigje, aan het lijntje om haar te leiden werd er een hondje bij gehaald.

Nu was ze samen met Choco, hij had eerst behoorlijk wat commentaar op deze nieuweling. Wendy vond dat maar raar, niemand had eerder tegen haar staan blaffen en dan zo’n Hollander???

Maar het ging al snel beter met deze twee.

Dus de volgende, Ravenna en Nikita, onze dames. Raaf had alleen belangstelling voor eten, “heb je wat lekkers??” “O ben jij er ook, keek ze naar Wendy”

Nikita keek even, ok weer een logee?

Dus daarna liet ik Ikarus, Xeres en Aphrodite erbij. Ikarus als kerel moest er eerst even om grommen. En Aphrodite de jongste van mijn roedel wilde Wendy uitdagen, ze deed wat onvriendelijk.

Wendy ging op haar rug liggen, en dat werd goed begrepen, "ok, ik ben dus de baas" leek Aphrodite te vinden, ze liet Wendy met rust.

Wendelin vom Warmental 

Daarna gingen we richting de nacht. Ik moest eerst nog helpen melken en de dieren verzorgen waardoor Wendy even alleen in de roedel moest blijven.

Ik sloot haar even op samen met Xeres.

Zo voorkom ik dat ze er met z’n allen achter Wendy gaan jagen.

 

Voor de nacht had ik een bench naast mijn bed. Daarin sliep Ikarus met Wendy.

Ikarus gromde tegen wendy, hij liet haar weten dat ze rustig moest zijn, en lief moest slapen.

Nou dat deden ze.

Ik heb ze niet meer gehoord.

 

En vanochtend, gingen Ikarus en Wendy beide mee naar beneden. Ik had Wendy even alleen met mij meegenomen om te oefenen met het aan de lijn lopen.

Daarna allemaal eten en weer uitlaten.

 

Heidi is de fokster van Torca vom Warmental.

Hij is de vader van Aphrodite de Wakkere Rakker.

En nu hebben we zijn moeder gezien.

Wat een prachtig teefje is dat, en ook een heel lief hondje.

We zijn heel blij met onze hondjes van Heidi