De reu,

Eerst iets over reuen in het algemeen.
Een reu is in staat een teef drachtig te laten worden vanaf dat hij ruim een half jaar oud is.
Als de reu goed volwassen is dan gedraagt hij zich zelfbewust en zal niet snel onder de indruk raken van een onvriendelijke snauw die jonge (maagdelijke) teefjes kunnen geven.


De penis van de reu bevat een klein botje, aan de wortel van de penis zit een zwellichaam wat uitgezet wordt wanneer hij voldoende in de schede van het teefje is binnengedrongen.


Dit zwellichaam zorgt ervoor dat de reu "vast" komt te zitten.
Dit is kenmerkend voor een paring bij honden.


De teef heeft precies achter haar schaambeen een "kamer" waar het zwellichaam van de reu inpast.
Als de reu gaat paren dan bestijgt hij het teefje, hij produceert bij aanvang voorvocht wat glashelder van kleur is, dan gaat hij flink bewegen, op dat moment loost hij zijn sperma.

Dit is troebel melkachtig van kleur en is heel weinig, ongeveer net zoveel als er inkt in een ballpoint vulling zit.

Dan gaat de reu stoppen met bewegen en staat hij stil achter het teefje. (Op dat moment heeft hij zijn sperma dus al geloosd).

Nu gaat het zwellichaam uitzetten wat men goed kan merken aan het teefje, vooral jonge dieren schrikken hier erg van, het teefje wil dan loskomen en huilt.
Ook groene reuen vinden dit meestal niet leuk.
Als het zwellichaam goed is opgezet zitten de dieren vast.
Nu komt de derde fractie van de reu vrij en dat is de transportvloeistof.
Dit stuwt het geloosde sperma voort naar de eileiders.
Op deze manier is de reu verzekerd van het feit dat zijn genetisch materiaal goed op de plaats van bestemming aankomt.
Mocht "zijn" geliefde later opnieuw door een ander gedekt worden is hij toch "eerst".
Het vastzitten kan wel een half uur duren, het is wenselijk maar beslist geen noodzaak voor drachtig worden.
Op het moment dat de reu hevig bewoog heeft hij immers zijn sperma al geloosd. (Mijn teefje kreeg drie keer een nest zonder koppeling met gemiddeld vijf hondjes).

Dit is een geslaagde paring, ze zitten vast

Voor een goede bevruchting is het wenselijk dat de paring nog één of twee keer herhaald wordt.
Bij de eerste keer dat de reu dekt, vooral als hij lange tijd niet gedekt heeft, is het percentage minder goede spermacellen groter.
Het mooist is wanneer hij met ongeveer 48 uur pauze ertussen nog een keer gaat, en wanneer het teefje het aangeeft dan na twee dagen voor het laatst.

Na de paring de dieren even uitlaten en dan rust geven.

 

Lex ligt lekker uit te rusten

Ook Nelleke geniet van haar rust


Het teefje,

Het teefje wordt tussen haar achtste en tiende levensmaand voor het eerst loops, mocht zij dan gedekt worden raakt zij ook zwanger.
Dit is op deze leeftijd te vroeg en daarom ongewenst.
Tegen haar tweede levensjaar zou ze goed haar eerste nestje kunnen krijgen.
Meestal begint een teefje met verharen, zodra ze haar vacht helemaal kwijt is en letterlijk in haar hemd staat wordt ze loops.
De eerste week hiervan laat zij, meestal, (dit is niet bij alle teefjes het zelfde en ook bij het zelfde hondje verschilt het per loopsheid), de reu niet toe en is hij wel in haar geïnteresseerd maar onderneemt geen pogingen tot paren.
Zij verliest in deze periode rode afscheiding en is haar geslachtsdeel meestal opgezwollen.
Daarna wordt de afscheiding lichtroze en neemt de zwelling iets af, nu wordt ze onweerstaanbaar voor de mannelijke garde.
Zelf geeft zij nu ook aan wat haar wensen zijn.

Nu wordt het tijd om de reu op te gaan zoeken.
De dieren moeten uitgebreid de gelegenheid krijgen om met elkaar te spelen.
Eerst zal het teefje hem koel begroeten, meestal wat onvriendelijk.
Het hoort bij het spel.
Hem windt het "katten" van haar juist op, dan rennen ze rond, zij begint hem uit te dagen. Hij snuffelt en stoeit, net zolang tot het spel overgaat in elkaar aanraken.
Dan gaat het teefje op een gegeven moment stilstaan met haar staart opzij geslagen, nu onderneemt het reutje een serieuze poging.
Zij kan op dat moment door ons even vastgehouden worden zodat wanneer ze vast komt niet weg kan springen.
Als de paring zover is dat het stel gekoppeld is dan mag het reutje zijn achterpootje over haar rug tillen zodat ze met hun achterkant tegen elkaar staan.
Tijdens deze hele voortgang is het heel belangrijk dat er rust heerst, geen andere honden of meer mensen in de omgeving dan nodig is.
Dat bevordert de bevruchting.

Als de hond ongeveer 25 dagen geleden gedekt is kan er een echo gemaakt worden.

Skeppsklockan's Honey was drachtig, inmiddels zijn de hondjes al lang volwassen die hier uit zijn gekomen. 

Het teefje is van Jopie de Zeeuw-Boelee.

 

 

Na de paringen duurt het 17 dagen voor bij het teefje alle vruchtjes ingenesteld zijn.
Vanaf dat moment is ze echt drachtig en gaat haar buikje groeien.
De draagtijd duurt 63 dagen gemiddeld.
Als ze vijf weken drachtig is verliest ze wat slijm, dat is een duidelijk teken van dracht.
De volledige draagtijd voert men het teefje haar normale onderhoudsvoer, op het laatst van de dracht in meerdere porties over de dag verdeeld.
Gaat men haar meer voer geven tijdens de draagtijd dan groeien de puppy's harder wat zorgt voor grotere hondjes die daardoor moeilijker op de wereld komen.
Het is verstandiger om de teef onmiddellijk na het werpen flink te voeren en dan ook met voer van hoogwaardiger kwaliteit.

Nelleke van het Kumtichshof voor haar ontmoeting met Lex

Eowyn met een hoogdrachtige buik

Deze buik is van Jacky, de hondjes zijn van Lex, ze was hier bijna uitgerekend, nog enkele dagen en toen kwamen er mooie hondjes

De geboorte,

Als het teefje acht weken drachtig is, geteld vanaf de eerste keer dat het reutje haar dekte, begin ik met haar temperatuur op te nemen.
Dit gaat met een eenvoudige thermometer die nadat hij glad is gemaakt voorzichtig rectaal ongeveer een cm wordt ingebracht.
De temperatuur van de hond is normaal ongeveer 38 graden.
Het is belangrijk haar hier rustig aan te wennen, temperaturen mag geen worsteling zijn.
Op de dag dat de geboorte inzet zakt haar temperatuur met ongeveer 1 graad, daarna, vlak voor het werkelijke werpen is de temperatuur weer wat hij altijd is.

Nelleke uitgerekend

Het werpen begint meestal met wat onrustig rond drentelen, hier snuffelen daar krabbelen, ze springt bij mij opschoot er af, toch weer niet...
Dan uitgelaten willen worden, persen en toch komt er nog niets.
Het beste is dit allemaal maar een beetje te laten gebeuren tot er echt vruchtwater gaat komen.
Op dat moment mag het teefje op het plekje gelegd worden waar het nestje moet komen.
Het belangrijkst is RUST.....RUST en nog eens RUST.
Wanneer de baas opgewonden raakt voelt zij dat meteen.
Meteen na de geboorte moeten alle kleintjes zuigen, liefst zo snel mogelijk.
Ze nemen dan biest op en dit is van levensbelang.
Het hoeft maar heel weinig te zijn voor de puppy.
Je ziet onmiddellijk als ze dat ontvangen hebben.
Ze beginnen dan mooi stevig te worden en gaan glanzen.

 

 

En dan is het zover, de geboorte is aan de gang, ze heeft er al twee

Schipperkes een dag na de geboorte, ze zuigen allemaal heel goed, de biest doet zijn werk

Goede biest...

(de eerste melk na de geboorte is colostrum of biest)
Hoe kom je aan goede biest bij het teefje.
Allereerst moet zij overal tegen zijn ingeënt om voldoende afweerstoffen opgebouwd te kunnen hebben.
Verder is zij overal in de omgeving geweest zodat alle kiemen met haar in contact kwamen, het lichaam heeft daardoor afweer opgebouwd tegen alles wat er om haar heen aan virussen en dergelijke was.
Een hoog drachtig hondje verplaatsen is daarom onwenselijk, haar antistoffen zijn dan niet afgestemd op de omgeving wat minder goede biest tot gevolg heeft.

 

Voor het melkvee hebben de boeren biest meters.
Dat is een apparaatje waarmee de brekingsindex van de biest kan worden afgelezen.
Daaruit volgt een getal en dat getal geeft de hoeveelheid antistoffen weer.
Sommige koeien hebben ronduit slechte biest.
Kalveren van dergelijke koeien die dus biest van hun moeder krijgen zullen diarree krijgen.
Bij de hond levert het mogelijk pup sterfte op.
Vandaar dat het verkrijgen van goede afweer voor de drachtige teef van levensbelang is voor haar nest.

Nikita de Wakkere Rakker, hierboven als puppy bij mamma Nelleke, nu zelf met haar eerste nestje van Bandito

Best leuk zo'n "huisje" al spelenderwijs leren de Schipperkepups over het hoe en wat

Dit zijn zo een paar dingen die ik bij mijn eigen hondje op deze manier doe.
Natuurlijk staat het u vrij om de dingen op de manier te doen zoals u het heeft geleerd of het beste lijkt.
Er zijn met honden net als met kinderen veel mogelijkheden om het dier goed op te voeden.